Blog

Bayram geldi, okullar tatil oldu, izne çıkıldı… Güle oynaya bayramı karşılamak varken bayrama kaosla girdik. Söylenecek çok şey var ama onu gazetecilere bırakıyorum.

İnsan söyleyeceğini söyleyemeyince, fiziksel veya psikolojik olarak hastalanabilir.

Öfkelendiğimizde, kırıldığımızda, hayal kırıklığına uğradığımızda bunu bir şekilde ifade etmek gerekir.

İfade ediş şekli kişiden kişiye değişebilir kimi yazar, kimi konuşur, kimi ağlar, kimi sinirden güler, kimi yer, kimi uyur… Ama bir şekilde dışa vurmak gerekir.

Günlük hayatta haksızlığa uğradığımızı düşünüyorsak bunu konuşarak ifade etmeliyiz.

Kaba bir davranışa maruz kalınırsa önce sessizleşip geri çekilmek, işe yarayabilir. Belki kaba davranan kişi sonradan telafi edebilir.

Tepki verilmezse kabalığa maruz kalmanın dozu artarak devam edebilir.

Muhatabın kapasitesine göre konuşma yoluna gidilebilir. Anlarsa zaten bir daha yapmayacaktır.

Haksızlık her yerde yaşanabilir evde, okulda, hastanede, sokakta, sosyal medyada…

Haksızlığa verilecek ilk tepki çok önemlidir. Kavga edilirse olay büyür ve çözüm üretilemez.

Sakin kalınarak uzlaşı yoluna gidilirse ve tabii ki taraflar istekli olursa çok çabuk çözülür ve unutulur.

Maalesef bizim toplumumuz olayları büyütüp, besleyip, kurcalamayı çok sever. Tabiri caizse pireyi deve yapar. Bu da kaostan beslenenlere yarar.

Sorunsuz bir hayat düşünülemez. İnsanın olduğu yerde elbette sorun çıkar. İnsan sadece bilişsel bir varlık değildir; aynı zamanda duyguları da vardır. İşin içine duygular girince sorun kaçınılmazdır.

İnsana özgü ne varsa yeri geldikçe ortaya konulur. İnsan, sever, üzülür, kıskanır, yanlış yapar, beklentiye girer, merak eder, öfkelenir…

Duygular yok sayılamaz ama kontrol edilmezse çığırından çıkar etrafa zarar vermeye başlar.

İnsanların içinden çıkamadığı sorunlar için hukuk vardır. Mahkemeler iki tarafı da dinler, kim haklı kim haksız karar verir.

Hukuka güven duyulmazsa herkes kendi sorununu kendi çözer. Sonuç acı ve gözyaşıdır. Nihayetinde hukuka güvenmek zorundayız.

İşbu noktalara gelmeden anlamak isteyen her türlü anlar ve çözüm bulunabilir. Behçet Necatigil ne güzel söylemiş.

Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi

Kalbinizi dolduran duygular

Kalbinizde kaldı.

Anlatmak istediklerimiz karşımızdakinin anlama kapasitesi kadardır. Ya da anlamak istemesiyle doğru orantılıdır.

Karşılıklı çaba, hoşgörü, anlayış olmadıkça bir arpa boyu yol gidilmez. Bu insan ilişkileri içinde geçerlidir, toplum içinde geçerlidir.

İnsan anlaşıldığı yerde çiçek açar, gelişir, büyür ve üretir. Anlaşılmadığı yerde kurur kalır, yalnızlaşır.

Kederi, üzüntüyü, mutsuzluğu yok etmenin tek yolu; okumak, üretmek, spor ve sanatla meşgul olmaktır.

İnsanlar gelişirse, toplum gelişir, toplum gelişirse ülke gelişir, ülke gelişirse, dünya gelişir.

Yaşanılası bir dünya için üretmeye devam…

                                                        Muazzez TOĞRUL

İnsan bazen günahla kirlenmez… Hakikate geç kaldığı için çürür.
Çünkü bu çağ, düşünmeyi değil taraf olmayı öğretiyor. İnsanlara hakikati değil, ait olmayı sevdiriyor. Ve çoğu insan daha kendi ruhuna bile inmeden bir sloganın, bir cemaatin, bir liderin, bir kalabalığın içine sığınıyor.
Sonra buna iman diyorlar.
Oysa insanı her zaman inkâr mahvetmez. Bazen yanlış iman da insanın ruhunu çürütebilir. Hatta bazı insanlar imansızlıktan değil, yanlış inandıkları şeylerin içinde boğulur.
İşte bunu geç anladım.
Her “illâ” kurtuluş değildir çünkü. Bazı “illâ”lar boyna geçirilen görünmez zincirdir. İnsan bazen Allah’a yaklaşacağını sanırken kendi nefsinin putperesti olur.
Çünkü nefs dediğin şey her zaman günahla büyümüyor. Bazen kutsallarla büyüyor. Bazen bir secdeyle… Bazen insanların alkışıyla… Bazen “haklı” görünmenin verdiği o şeytani hazla…
Ve insan en çok da kendi nefsini din zannettiğinde kayboluyor.
Sonra bir gün hayat seni iki denizin birleştiği yere getiriyor. Tam da oraya… Yani bütün ezberlerin sustuğu yere…
Orada ne kalabalıklar yardım ediyor insana, ne sloganlar, ne de yıllarca peşinden gidilen sahte hakikatler…
İnsan ilk kez kendi iç sesiyle baş başa kalıyor.
Ve o an anlıyor: Hakikate varmadan önce insanın ilk mürşidi aslında şüphesiymiş.
Çünkü şüphe etmeyen insan düşünmüyor. Düşünmeyen insan araştırmıyor. Araştırmayan insan ise önüne konulan her kutsalı hakikat sanıyor.
Belki de bu yüzden en zor inkâr, insanın yıllarca secde ettiği yalanı fark etmesidir.
Kolay değildir çünkü. İnsan bazen bir ömrü yanlış bir kapının önünde geçirir. Sonra o kapının hiç açılmayacağını anlar. Ama yine de ayrılmaya cesaret edemez.
Çünkü hakikat bazen kapı açmaz. Önce bütün kapıları yıkar.
İşte insanın içindeki kıyamet de o zaman başlıyor.
Bir yanda çocukluğundan beri öğretilenler… Diğer yanda ruhunun susturamadığı o derin hakikat hissi…
Ve insan o an anlıyor: Allah’a varmadan önce herkes kendi sahte ilahlarını gömmek zorunda.
Kimi makamını gömer… Kimi kibirini… Kimi hocasını… Kimi liderini… Kimi de yıllarca “iman” sandığı korkularını…
Çünkü bazı insanlar gerçekten Allah’a değil, kendilerine öğretilen korkulara secde ediyor.
Sonra yıllar geçiyor…
İnsan kalabalıkların içinde yürürken bile içten içe eksik hissediyor kendini. Çünkü ruh, bezm-i elestte verdiği sözü unutmasa da dünya gürültüsü o sesi bastırıyor.
Ve belki de bütün trajedi burada başlıyor.
Herkes “inandım” diyebiliyor… Ama çok az insan gerçekten “lâ” diyebiliyor.
Çünkü “lâ” demek sadece inkâr etmek değildir. İnsanın kendi nefsine savaş açmasıdır. Kendi içindeki sahte tanrıları parçalayabilmesidir.
Ben bunu geç öğrendim.
Belki bu yüzden yolumu kaybettim. Belki bu yüzden Hızır’a geç kaldım. Belki de ilk günahım yanlış şeye bağlanmaktı.
Ama son günahım… Kopmam gereken yerde hâlâ kopamamaktı.
İbrahim Küçükler

‘’Arsızlığa cesaret, zinaya aşk dediler. Bir neslin ahlakını böyle yediler.’’ (N.F.K)

 Son gelişmeler, ne gariptir siyaseti çok kirletti, mecrağından çıkartılarak benlik kavgasına dönüştü. Toplumdan uzaklaştı, adeta bürokratik tahammüllere döndü. Kişisel arzu ve istekler ön plana çıktı, demokrasi darbe aldı, elit tabaka oluştu, götüren, götürene, dürüstler azaldı, yiyenler, cep ellezi yapanlar, tacizciler, tecavüzcüler, ahlaksızlar bey oldu.

Siyasi partiler arasında transfer olmamalı, fakat bazen gereklilikler zuhur edebiliyor, fikirler hedefinden kaymışsa, şahsi menfaatler ön plana çıktıysa, elbette bu tip hadiselerde parti değişimi olur. Dürüst siyaset, doğru yol yürümek, her babayiğidin harcı değildir, bir çoğu menfaat nerede ise oraya yamanıyor, kulvar değiştirebiliyor.

Ahlak sıfırlanmışsa, kişisel arzu ve istekler depreştiyse çevresinde olanları yolunacak kaz olarak görür, dostu olmaz, menfaat birliği olur, oda öküz ölünce ortaklık biter hesabı, çıkarlar son bulduğunda yollar ayrılır. Nihayetinde yola çıktıkları ile değil de, yolda buldukları ile hareket eder, sonunda yalnız kalır.

İnanç kavramının zayıfladığı toplumlarda benlik hortlar, nefis mücadelesi başlar, şahsi çıkarlar daima ön planda olur, toplum yararına işler yapılmaz, zaman zayi olur. Başın nereye gittiği belli olmayan kitlelerde kuyruk kendi başına hareket eder, yukarıdan aşağıya düzensiz, gelişi güzel hal ve tavır ortaya çıkar.

Ataerkil toplumlarda aile en öndedir, saldırı veya iftiralar milletin temeline konulmuş dinamittir. Şu yaşananlar ibretlik hadisedir.

‘’ Kendisini aradım ve senin arkanda dururuz. Kocan bir yanlış yaptıysa gerekirse kocanı boşa ama partine bunu yapma, parti senin arkanda kale gibi durur, dedim.  5-6 ay sonra iktidara geleceğim ve seni affetmeyeceğim.’’ (Ö.Özel)

‘’ Cumhuriyet halk partisi iktidar olunca sakın gelip kapımızda yalvarma. Köksal Tehdit edildim ‘’ tepki gösteren özel, ‘’ bu tehditse, daniskasını ediyorum ulan. Cumhuriyet halk partisi tehditten yılanların, teslim olanların değil, hep birlikte yürüyenlerin, ayağa kalkanların, iktidara yürüyenlerin partisidir.’’  

Burcu Köksal; Gecenin her hangi bir saatinde kendisine beklenmedik mesajlar attığını, bunun ayrılık kararında etkili olduğunu söyledi. Ailenin kutsallığına inananlarla aynı yolda yürüyeceğim.’’ Tehdit edildim ama beni Özgür Özel tehdit etti.’’

Yıllar önce siyaseti yine CHP kirletti, Güneş Motel hadisesi akıllardan hiç çıkmadı, hükümet devirdi, 11 vekil transfer edildi, 11 de bakan oldu, bunlardan en götürücüsü malum Gümrük ve Tekel bakanı Mataracı idi.

 Yıllar sonra İSKİ davası patlak verdi Ergün Göknel hadisesi. Paravan şirketler üzerinden kurum ihalelerinde büyük yolsuzluk yaptığı ve klor alımında fahiş fiyatlar uygulandığı zimmet ve yolsuzluk davası olarak tarihe geçti. Boşanma sürecinde ortaya çıkan bu olay, Göknelin hapis cezası almasıyla noktalanmıştır, tarihe CHP nin yolsuzluk davası olarak geçmiştir.’’ Olay boşanma aşamasında olan eşi Feray Göknel’in evrakları basına sızdırması ile ortaya çıkmıştır.’’

Deveye sormuşlar, ‘’boynun neden eğri, nerem doğru ki demiş.’’

Uşak belediye başkanının ahlaksız çıkışı tepki alacağı yerde övgülerde bulunan CHP kadın kolları genel başkanı Asu Kaya, Burcu Köksal’a ‘’ Öyle belediyenin önünde bindirme kıtaları toplayıp nara atmakla olmaz bu işler. Sokağa ineceksin. Ben pazara çıkıyorum. Çık pazara! Oyunu alıpta hırsızladıklarının gözünün içine bakarak konuş.’’

‘’ Başkan özveriyle Uşak için çalışıyor, tek derdi Uşak’a hizmet, Uşak belediyesinin bu şekilde gündeme gelmesinin sorumlusu iktidar. Yalım için oluşturulan demokrasi nöbeti alanını hınca hınç dolduracaklarını ve Yalım’a ve Uşak’lılara dayanışmalarını göstereceklerini ifade etti.’’

Ne garip değil mi?

Gencecik kadınları metres yapacak, nikahlı eşini aldatacak, buna meşruiyet kazandırma gayreti olacak, bu hangi ahlaki ölçülere sığar, izzet, iffet, onur nerede? Toplum ahlakı ve maneviyat yok sayıldı ise, teknoloji gelişmiş, süper güç olmuşsun ne çıkar, ahlakın yozlaştığı yerde adaletin terazisi şaşar, haklı, haksız bir birine karışır, dürüst liyakatli kişilere karşı, ahlaksızlar üstün olur ve aile sarsılır, devlet yok olur.

 Bu kadar hengamenin içerisinde şahsiyetten, liyakatten, şereften bahsetmek, yaşanan olayları tasvip etmek, Türk milletinin inancına ve ahlakına aykırıdır, hakarettir, biz de olan bu hadiseler batı ülkelerinde olsa derhal istifa mekanizması devreye girer, bu onurlu ve haysiyetli insanların işidir, herkeste bulunmaz. Toplum olarak at gözlüğü takmayalım görelim, o doğrultuda tavır alalım.

     ‘’ Bozuk olunca maya; ne ar tanır nede haya.’’ (Mevlana)

                                  ALLAH’A EMNET OLUN

                                                                                      Namık GEDİK