‘’İnsan vardır fark edilmez süsünden, kimi farksızdır koyun sürüsünden…. Ama her gördüğün şekle kapılma, insan anlaşılmaz görüntüsünden’’ (Ö. Hayyam)
İki seçim var birisi meclis, diğeri yerel yönetimler aslında bakıldığı vakit yerel yönetimler millet nezdinde büyük öneme haiz, her ne kadar vekiller insanlarla diyalog halinde olursa olsun yerel yönetimler kadar daha fazla iletişime haiz değildir, bu sebeptendir ki büyük önem arz etmektedir. O bölgede ikamet edenlerin sosyal yaşamlarındaki sorunlar yerel yönetimler tarafından çözümlenmektedir, bu konuda başarılı olamayanlar bir daha vazife alamamaktadırlar.
İyi bir yönetim, bulunulan beldenin her türlü ihtiyacını gidermek ve o meyanda planlar, proğramlar hazırlayarak yaşamı daha rahat hale getirmek için var güçleri ile çalışmak zorundadır. İktidara gelmeden evvel bölgenin ihtiyaçları ve sorunları tespit edilip yetki alınır alınmaz çalışmaya başlanmalı ki gelecek seçimde bir daha seçile bilsin. Ülkemizin 81 vilayet içinde 30 büyük şehir, 51 il, 922 ilçe belediyesi bulunmaktadır, kaba tabir ile bakıldığı vakit hizmet ehli olanlarla, bu makamı hak etmeyenler var, bunların değişimi ülke geleceği için önem arz etmektedir, vatandaşın ihtiyaçlarının karşılanması yer altı ve üstü hizmetlerin yerinde ve zamanında müdahalelerle faaliyete geçirilmesi gerekir.
Yeni projelerin kamuoyuna lanse edilmesi ve izahı halk ile bütünleşmek, onların arz ve taleplerinin ciddiye alınarak dinlemesi sosyal belediyeciliktir. Seçilen şahısların mazbatasını aldıktan sonra oy verende, vermeyende aynı hizmete haiz olması tabii olanıdır. Bugün büyük şehirlerin bir kısmında ne yazık ki bu bahsettiklerimizin hiç biri olmuyor yada bilerek yapılmıyor. Öyle ki temel atmama törenleri dahi düzenlenmekte yada geçmiş dönem başkanların yaptıkları eserleri kendileri yapmış gibi sahiplenerek birazda süsleyerek halka arz etmekteler, bir nevi sahtekarlık yapmaktalar. Vazifesi önce insan olmalı ki ihtiyaçlar giderilsin, minimize edilsin halk rahatlasın, yerel yöneticilerde alınları ak bir vaziyette tekrar huzura çıksın. Yıllardır gözlemliyoruz bazı belediyeler yapılmasını gerekenleri değil de tam zıddını yaparak o bölgede ikamet edenlerin huzurunu kaçırıyor.
Ulaşım, yeşil alanlar, alt yapı sorunların bir plan dahilinde çözümü yerel yöneticilerin asli vazifesidir. Bir çok belediyelerde şuan dahi partizanlık yapılarak insanlar etiketlenmekte ve böylece kendinden olan yada en çok oy çıkan bölgelere hizmet götürmektedirler, yukarıda izah ettiğim gibi seçim bitince makam önüne geldiğinde hiç bir kimseyi ayırt etmeden hizmet tabii olmalı, zira bu makamın büyüklüğünün işaretidir, yoksa adaletsizlik baş gösterir.
Genel manada analizlerimizde maalesef her yönetim değiştiğinde hizmet ehli alt tabakadaki çalışanlar mobinge maruz bırakılarak istifa etmeleri için baskı kurulmakta, seçim meydanlarında verilen sözler, vaatler unutulup gidiyor, bu insanlar üzerinde psikolojik travmalara ve dengesiz hareketlere yok açıyor. Her işte önce ülke menfaatleri gözetilmeli, ellerinde mevcut imkanların yerinde ve zamanında kullanılarak müsrüflük önlenmeli, milletin yararına olmayan hiç bir işe teşebbüs edilmemeli, ancak gözlemlerimiz bazı bölgelerde maalesef millet ve devlet menfaati değil de şahısların egosunun tatmini zuhur ediyor, bunun akabinde yapılması geren hizmetler kalıyor.
Milletimiz çok güzel bir coğrafyada ikamet etmektedir, elbette sıkıntılar olacak ancak bu birlik ve beraberlik içinde halkın ihtiyaçları karşılanmalı aksi durumda kaos yaratır ve içinden çıkılmaz bir hal oluşur. Kadroları oluşturan şahısların millilik vasfı olmazsa, yapacağı işlerde gayri milli olur. Yakın tarihimizde bir çok ilimizi kapsayan bir deprem meydana geldi, burada yaşanan hadiselerin en korkuncu müteahhitlerin menfaatleri doğrultusunda oluşan dram ve yerel yöneticilerin vazifelerini düzgün ve yerinde ifa etmediklerinin sonucudur. Onca insanın ölümü ve evsiz kalışı sorumlu olanların yeterli tedbiri yerinde ve zamanında almamasından kaynaklanıyor, hadiseden sonra mütaahhiti yargılasan ne olur, yargılamazsan ne olur?
‘’Nasrettin hoca bir gün oğluna testiyi verir suya gönderir, ancak gitmeden önce tokat atar testiyi kırmadan getir, çevredeki insanlar hocaya kızarlar, neden tokat attın diye, hoca testiyi kırmasın, ama kırık değil ki ,ya kırarsa ben baştan tedbirimi alayım, testi kırıldıktan sonra ne önemi var tokatın der’’ malum ülkemiz deprem bölgesinde yer alıyor hani derler ya ‘’deprem insan öldürmez, binalar öldürür’’ ilgili kurum ve kuruluşlar üzerlerine düşen sorumlulukları tam manası ile bir tamam ederlerse ne kadar sorun olursa olsun insan kaybı önlenmiş olur, mesele vazifenin itrakinde gizli, tabi anlayana. Alt yapıların bilhassa bu bölgelerde daha nizam ve intizam içerisinde yapılması olabilecek afadlara karşı sıkıntı yaşatmayacaktır. Huzurlu ve mutlu bir toplum ancak sorunları halledilmiş kendinden emin, olabilecek sorunlarda ise çözecek bir makamın arkalarında olması kafalarında ki endişeleri ve güvensizliği ortadan kaldıracak hal yaratır.
Her işte önce insan diyerek yola çıkılmalı ki toplum nazarında karşılığı olsun aksi takdirde dışı hoş, içi boş testiye benzer. Öncelik şahsi değil millet ve devlet olmalı. Yapılan işin ruhunda devletin geleceği, milletin güvenliği düşünülmeli, unutmayın şahsi ve fevri hareketler görüntüde yapana kazanç sağlar ancak yarın yaşanacak sorunların altında toplumla beraber sende kalırsın paran pul olur.
‘’Merhamet son derece güzel bir haslettir. İnsanoğlu yeri geldiği zaman merhametli olmayı da bilmelidir. Acıma duygusu Allah korkusuyla birleşince adaletli bir devlet adamı ortaya çıkacaktır’’ (Nizamül mülk)
ALLAH’A EMANET OLUNUZ
Namık GEDİK
