‘’ Düşünce ekersin davranış biçersin.

                           Davranış ekersin alışkanlık biçersin.

                           Alışkanlık ekersin karekter biçersin.

                           Karekter ekersin kaderini biçersin. (HZ.Mevlana)

                           Ey insanoğlu bilmezmisin ne

                            ekersen onu biçersin’’ (HZ.Mevlana)

Kelime manası olarak vücudun takatsiz, cılız işlevini tam manası ile yapamayan olarak tarif edilse de psikolojik olarak bakıldığında bir çok evresinin olduğu göze çarpmaktadır. Bizim değinmek istediğimiz aslında karakteristik olarak topluma aykırı hareket eden, kendini ifade edemeyen devamlı korkan ve dengesiz tavır ve hareketler sergileyen şizotipal kişilikler.

 Toplum içerisindeki etkileri ve belirtileri;

Tuhaf kıyafetler giyerek kendini gösterme,

Farklılık yaratmak için uçuk fikirler öne sürme,

Tavır ve hareketlerin anlık değişimi, yani dünü unutup bugün değişik hal ve tavır sergileme,

Soyalleşmeden korkmak ve kaygılı olmak, ilişkilerde zayıf kalmak,

Kafasında oluşturduğu düşünceleri ve fikirleri çevresine kabul ettirme çabası,

Kendilerini asla geliştirmezler, kapalıdırlar,

Beyninde oluşturduğu ve yaşadığı olayları kendine has özellikler olduğunu sanmak.

Toplum değer yargılarını kendi düşüncesi ile tarif etmek, doğruları değil kendi kafasındakileri doğru olarak kabul etmek ve diretmek.

 İnsan mükemmel bir yaratıktır ama bunun farkında olup o doğrultuda kendisini geliştirmesi ve bulunduğu topluluğa entekre etmesi gerek. Elbette hayatın akışı içerisinde bir takım zorluklar zuhur edecek, işte asıl mesele o sıkıntıları ve engelleri akli melekelerini kullanarak aşması veya kendini yeterli hissetmeyip cayması bu gelişmemiş zayıf karakterdir.

Düşüncelerini ve kendisini kabul ettirmesi için farkındalık yaratıyorum diye uçuk hareketler, tavırlar ve ilgiyi çekmek için aykırı giyim tarzları ile ifade etme gayreti. Ne demiş atalarımız ‘’ Adamlar gördüm üzerlerinde elbiseler yok, Elbiseler gördüm içinde adam yok’’ Bilginin yaşı ve sınırı yok yeter ki öğrenme, araştırma arzusu içimizde olsun, o vakit liyakatli, saygın, itibarlı oluruz aksi durumda öğrendiğimizi kendi fikir ve düşüncelerimiz olarak pazarlamaya kalkarsak kibire kapılır asıl varlık sebebimizin dışına çıkarız, çünkü yaratıcı değiliz sadece verileni, var olanı kullanıyoruz o da ancak aramakla ve düşünmekle mevcut olur. İnsanın düzgün hayat sürmesi için bir takım kurallar ve kaideler sunulmuştur bunları yerine getirenler, uygulayanlar hiç bir psikolojik etkiye maruz kalmazlar, ancak yarım bilgi ve yanlış duyumlar, toplum içerisinde değersiz olma duygusu o vakit var olduğunu ispat etmek için sıra dışı hal ve hareketler sergilerler. Tam manası ile uyanlar kendilerini ifade etmeye gerek duymazlar liyakatli, vakur davranış sergilerler.

 Yeryüzünde devletleri idare etmek için ön plana çıkan önderlerin bu tutum ve davranışları iyi okunmalı, hangi hadisede veya meselede tutarlı ve karar verme yeteneğine haiz, konuşmaları, icraatları aslında içlerinde ki psikolojik hali ortaya koymaktadır, birisi baş olmak diğeri hizmet etmek için çaba sarf ediyorsa ikisinin bir birinden ayrılması gelecek için önem arz ediyor, basiretsiz, etkisiz bir çok kimsenin devlet idaresinde nasıl bir yıkım yaptığını tarih bize anlatıyor.

Gece kafasını yastığa koyduğu vakit tüm tebanın sorumluluğunun üzerinde olduğunu bilmesi, o doğrultuda çözüm geliştirmesi gereklidir. Analiz yapabilme, anında karar verme, uygulamayı sevk ve idare edebilme yeteneğine sahip olması şarttır.

Bir hadise karşısında alınacak kararların zaman aşımına uğraması devlet idaresinde kaosa ve büyük sıkıntılara sebebiyet verir, kaldı ki bu iç ve dış odaklar tüm hususlar için geçerlidir. Elbette bu bir yetenektir ancak hiç bir kimse anasının karnında öğrenmiyor, bunun düzenli olmasının sebebi sağlam aile ve eğitimden geçer. Kişilik bozukluğu zuhur edenlerin her ne surette olursa olsun kendilerine çeki düzen verene kadar hiç bir makam ve mevkiye getirilmemelidir.

Göründüğümüz manzara oynanan tiyatrolar, yapılan beyanatlar, hal ve hareketler, olmadık zamanda dengesiz sözler bizlere kimlerin idareci olacağını ve olmayacağını göstermektedir, ben değil biz olmaları nefislerinin ve arzularının değil milletin çıkarlarını ön plana çıkartmaları şarttır. Her durumda ve şartta nefsinin değil mensup olduğu toplumun arzu ve istekleri doğrultusunda çaba sarf etmelidir, yani ‘’ önce  ülkem ve milletim, sonra partim ve ben’’  düstur edinmelidir. Bulunduğu çevreler içerisinde karamsar tablo çizerek halkın geleceğe olan bakışını ümitsizliğe itmeyecek.

 Hasıl olan zorlukları insanların kendi başlarına değil bir ve beraber olup düşünce ve fikirlerini icraata dökerek yol göstermelidir. Olan hadiselerde önce suçlu değil sorunun çözümüne katkı sağladıktan sonra suçluları bulmalıdır, ne hikmettir tam tersi yapılmakta sorunlar sarmal yumak olmaktadır.

 Yaşanan sorunları liyakatli, araştıran ve çözüm üreten kişiler ancak çare olabilir, söylemle eylem birliği olduğu vakit zaten kendiliğinden hallolacaktır, yeter ki kararlı tutum sergilensin.