Ne yalan söyleyeyim; şiire hep uzak durmuş, hiç ilgi duymamış; şiirsiz bir hayatı tercih etmişimdir. Şiiri hiç merak etmemiş; şiir hayatıma hiç girmemiştir.

Hep şiirsiz bir hayat sürmüşümdür.

Birkaç ünlü şair, şairin şiiri dışında bildiğim şair de şiir de yoktur.

İşin ilginç yanı; şiire neden uzak durduğumu kendime hiç dert etmedim.

“Neden şiire bu kadar ilgisizim” demedim.

Sanırım kendimce:

Yazarların, şairlerin önünde olduğunu düşündüm.

Nesrin, şiirden üstün olduğu kanısına kapıldım.

Şiirlerin toplumsal konuları değil de bireysel konuları dert edindiğini sandım.

Şiiri çok kolay yazılabilen bir yazı türü olarak gördüm, o nedenle de şiiri ciddiye almadım.

Ne kadar aptalca bir düşüncenin içinde olduğumu çok geçte olsa anladım; üzüldüm, “Vay be! Bu kadar yıl şiirden uzak kalmak… Yazık be!” dedim kendi kendime.

Hep eksik kalmış bir yanım…

Çöl olmuş dilim, damağım…

Katılaşmış kalbim, damarım…

Çok eksik öyküm, romanın…  

Roman, öykü, şiir, masal, anı…

Okudukça okur alır birbirinden farklı tadı…

Lakin…

Hiçbirinde yokmuş şiirin o eşsiz tadı.

Şiir, edebiyatın babasıymış…

İlgi duyunca şiire bunun farkına vardım.

Birkaç cümle ile koca bir dünyayı anlatmak…

Bir cümle ile dünyayı ayağa kaldırmak…

Bir şiirle ölümsüz olmak…

Şiirle sanat yapmak…

Bir başkaymış…

“Bence artık sen de herkes gibisin- Nazım Hikmet”

“Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek-Muhsin Ünlü”

“İnsan; yarası yarasına denk geleni sever ancak- Ece Ayhan”

“Hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim

Aysel git basımdan seni seviyorum- Atilla ilhan”

“Gözlerin kaç gece eder, dudakların kaç karanfil? -Attila İlhan”

“İstanbul bir özlem halinde masmavi akıyor içimde, seninle karışık-Cemal Süreya”

“Cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün-İlhan Berk”

Bir mısraya, bir kelimeye tüm dünyayı sığdırmak.

İsyan ateşini bir şiirle yakmak…

Toplumu şiirlerle aydınlatmak…

Bilimden, felsefeden, sanattan üstün şiir…

Toplumun sesi, soluğu; önderi, aydınıdır şair…

Edebiyat dünyasında şiirin rakibi yok kesinlikle…

Okullara zorunlu bir ders konmalı şiir dersi diye…

Her bir bireyin edebiyat dünyası buluşmalı şiirle…

Şiirle mi?

Evet şiirle…

Hep şiirsiz bir hayat sürmüşümdür.

Birkaç ünlü şair, şairin şiiri dışında bildiğim şair de şiir de yoktur.

İşin ilginç yanı; şiire neden uzak durduğumu kendime hiç dert etmedim.

“Neden şiire bu kadar ilgisizim” demedim.

Sanırım kendimce:

Yazarların, şairlerin önünde olduğunu düşündüm.

Nesrin, şiirden üstün olduğu kanısına kapıldım.

Şiirlerin toplumsal konuları değil de bireysel konuları dert edindiğini sandım.

Şiiri çok kolay yazılabilen bir yazı türü olarak gördüm, o nedenle de şiiri ciddiye almadım.

Ne kadar aptalca bir düşüncenin içinde olduğumu çok geçte olsa anladım; üzüldüm, “Vay be! Bu kadar yıl şiirden uzak kalmak… Yazık be!” dedim kendi kendime.

Hep eksik kalmış bir yanım…

Çöl olmuş dilim, damağım…

Katılaşmış kalbim, damarım…

Çok eksik öyküm, romanın…  

Roman, öykü, şiir, masal, anı…

Okudukça okur alır birbirinden farklı tadı…

Lakin…

Hiçbirinde yokmuş şiirin o eşsiz tadı.

Şiir, edebiyatın babasıymış…

İlgi duyunca şiire bunun farkına vardım.

Birkaç cümle ile koca bir dünyayı anlatmak…

Bir cümle ile dünyayı ayağa kaldırmak…

Bir şiirle ölümsüz olmak…

Şiirle sanat yapmak…

Bir başkaymış…

“Bence artık sen de herkes gibisin- Nazım Hikmet”

“Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek-Muhsin Ünlü”

“İnsan; yarası yarasına denk geleni sever ancak- Ece Ayhan”

“Hem kötüyüm, karanlığım, biraz çirkinim

Aysel git basımdan seni seviyorum- Atilla ilhan”

“Gözlerin kaç gece eder, dudakların kaç karanfil? -Attila İlhan”

“İstanbul bir özlem halinde masmavi akıyor içimde, seninle karışık-Cemal Süreya”

“Cumhuriyetin ilk günleri gibiydi yüzün-İlhan Berk”

Bir mısraya, bir kelimeye tüm dünyayı sığdırmak.

İsyan ateşini bir şiirle yakmak…

Toplumu şiirlerle aydınlatmak…

Bilimden, felsefeden, sanattan üstün şiir…

Toplumun sesi, soluğu; önderi, aydınıdır şair…

Edebiyat dünyasında şiirin rakibi yok kesinlikle…

Okullara zorunlu bir ders konmalı şiir dersi diye…

Her bir bireyin edebiyat dünyası buluşmalı şiirle…

Şiirle mi?

Evet şiirle…