‘’Akıl gibi mal, iyi huy gibi dost, edep gibi miras ve ilim gibi şeref olmaz. Hz.Ali(ra)’’

 İnsan kendi kazancından ziyade kendine kalan mirası yemeyi, savurup harman etmeyi çok sever. Kalan mirası arkadaşları ile o köşe benim, bu köşe senin diyerek kıymet bilmeden yer tüketir, bitirinceye kadar uğraşır, bittiği vakitte aç kalır. Kimi babasından, kimi dedesinden miras sahibi olur. Maddi olduğu gibi manevi mirasta mevcuttur, bu miras o kişinin hayatta iken belirlediği istikamette harcanırsa ahirete intikal eden de rahat yatar, mirasçılarda.

 Maddi veya manevi miras onun manevi havası içinde kullanılmalıdır. Ne hikmettir büyüklerin evlatlarına bıraktıkları miras savrulmakta, ayaklar altında ezilmektedir, müsebbiplerinden medet dilenir hale gelmiştir. Büyük dava adamlarının mahdumları her ne dense babalarının yolunu, onun kurduğu fikir hareketinin mecrağını terk ederek ona hakaret eden, kurşun sıkan, sıktıranlar bir olmak sohbet etmek, mekanlarını ziyaret etmek fikir yapımıza zıttır. İnancı kavi olanlar zaten bu tip oluşuma veya tertibe müsaade etmez.

Siyasi yelpazede kendilerini toplum içerisinde kabul ettirmiş çevresine ona inananları toplayarak oluşum yapmış kimselerin vefatı ile mirasçıları ne hikmetse babanın mirasına sahip çıkıp benliklerine katkıda bulunacakları yerde onlara düşmanlık yapmış, fırsatını bulduğu anda bir kaşık suda boğacak olanların makamlarını ziyaret etmeleri sanki güneşin batıdan doğmasını andırıyor.

Tavuğun tilkinin inine gitmesi gibi. Bu ziyareti fırsata çevirip kendine pay biçenler zaman dilimi içerisinde mirasçı konumuna sahip çıkarlar ve o asıl mirasçıya da paye veririler bakarsınız vekil olur. Bu ucuz ve aciz insanlar miras yedilerdir, geçmişine sahip çıkmayan benliğini zıt yerlerde arayanlardır. Bir devire damga vurmuş, kiminin hali hazırda fikirlerinin yaşadığı bir hareket varken benliğini yitirip düşmanın kapısını çalması elbette manidar. Hak aramak  için miras bırakanlara diş bileyenlerin safında yer almak mirasa yapılan en büyük hainliktir.

Mirasın kaldığı yerde barınamayan miras yediler, sanki mirası gittiği yere taşıdığını sanar, gittiği yerin sahibide mirasa sahip çıkma telaşındadır, oysa fikir hareketlerinde önemli olan kişiler değil davanın kutsiyeti ve devamlılığı esastır, kişilere endeksli değil, fikri yapısının çerçevesi içerisinde kalarak harekete yön verenler baş tacı yapılır, mesele gidenin yerine gelenin eksiltmeden çoğaltmayı kendine şiar edinmesi.

Menfaati değil önce ülkem ve milletim sonra partim ve ben anlayışını şiar edinenler gerçek mirasçılardır.

 Genç adam aradığını CHP kapısında bulmaya gitmiş ne hazindir oysa babası hiç bir vakit onlara destek vermemiş dimdik durarak düşüncelerini bir bir aşikar etmiştir.

‘’Sizin iktidar olmanızı engellemek suretiyle efendim Müslümanların iktidarını önlediniz sözünü size söyletmeyeceğim’’ şimdi bu sözü söyleyen rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu.

Düşünce itibarı ile eylem uyuşuyor lakin o babanın oğlu İslamı ‘’ orta çağ zihniyeti’’ olarak kabul eden zihniyetin kapısında makam ve mevki dileniyor.

Rahmetli cennet mekan Başbuğ’un vefatından sonra teşkilat içerisinde dalgalanmalar hasıl oldu elbette bu davaya zarar verdi, konunun başka bir boyut ise evladının liderliği kaybetmesi ile ayrılarak parti kurması, neticede başarılı olamayınca tekrar partiye rücu etti yine rahat durmadı bu seferde AKP seçim hükümetinde bakan oldu  ve verdiği demeç ‘’ Tuğrul Türkeş, “Siyasi partilerin amacı, iktidar olmaktır. İktidarı hedeflemeyen hiçbir parti, demokrasinin gelişmesine katkı sunamaz. Demokrasiyi geliştiremediğimiz takdirde eleştirilere de tahammül gösterilemez. Bu ilkeler ışığında herkes şunu bilsin ki, benim Başbakan Yardımcısı olmam nedeniyle partim MHP de bugün iktidar olmuştur. Bunu kim görmezlikten gelebilir, tabii ki iktidar olmak istemeyenler. Arkadaşlar, ben partimi iktidar yaptım. Şahsıma insafsızca eleştiriler bunun için yapılıyor. Beni bunun için partimden atmaya çalışıyorlar” şeklinde konuştu. Peki hangi ülkücüyü nerede hangi kuruma yerleştirdin, sana kalan fikir mirasının neresini iktidarda uyguladın, uygulattın ve şimdi nerdesin?

Örnekleri çoğaltmak mümkündür kitap olur, ancak bu iktidar değil davaya ve mirasa ihanettir. Bugün yürürlükte olan cumhurbaşkanlığı hükümet etme sistemi 9 ışık 250. Sayfasında izah bulmuştur, soralım bu miras yediye sen ne yaptın, olmadık sözler sarf ettin, gittiğin yerde hiç hicap duydun mu veya sizler babanızın partisine geldiniz de size hayır diyen mi oldu?

Diğer mahdumlar sizlerde ip atladınız boy boy resimler verdiniz hayırdır şimdi sizin yüzünüze dahi bakan yok esameniz dahi okunmuyor.

Davaya ihanetinizin elbette bedeli olacaktır, unutmayın şehitlerin iki eli yakanızda olacak, babalarınız sizin yüzünüze bakmayacak sırt çevirecek çünkü dava kutsaldır makam gelip geçicidir. Maneviyatı ve karakteri zayıf olanların davası olmaz, onların nefsi arzuları daima ön planda olur ve engel olacak her kim olursa ona karşı kem sözler ederler. Fikir hareketlerinde elbette lider önemlidir, lakin liderin değil davanın adamı olmak başarıyı daha kolay yakalayacaktır.

Davanın seyri içerisinde elbette lidere sadakat en önemli unsurdur zira her önüne gelen kendini bey sanar, işte CHP her ağızdan değişik fikirler, beyanatlar çıkıyor sonrada bir birlerini yalanlıyorlar, oysa kişi bir cemiyete girdi ise ve o fikirler doğrultusunda konuşuyorsa cemiyetin nizam ve intizamına riayet edecek aksi durumda kendi, kendine zıt düşer.

 Karakterli, şahsiyet ehli olan kimseler babalarından kalan mirası onların izlediği plan ve program doğrultusunda daha da geliştirerek iktidar olma hesabıyla yola revan olmalı. Kendini bu hususta çok harcayan oldu ve tarihin çöplüğüne atıldı. Geçmiş atalarınızdan örnek alarak o doğrultuda, o istikamet yürürsek toplum nezdinde değer kazanıldığı gibi baş tacı olursun. Ters harekette hain ve satılmış damgası yersin.

 Temennimiz bu yanlışları yapanların ‘’ denize düşen yılana sarılır’’ hesabı yapmazlar. İnanan iman erleri hiç bir vakit kendi benliklerini zıt fikir hanelerinde aramazlar, fikir hareketleri ihaneti affetmez.

                               Parti merkezi kıblemiz oldu,

                               Kirli-paslı giren tertemiz oldu.

                               Kazanan kesemiz, midemiz oldu,

                               Ümmeti harcadık ….. ha ne kaldı. (A. Karakoç)

                                     ALLAH’A EMANET OLUN.Namık Gedik