‘’İnsan, dış dünyada neyle karşılaşıyorsa, iç aleminde onu barındırıyordur.’’ ( Şems-i Tebrizi)

 Normal de çocukların oyuncağı, rüzgarın gücüyle dönen, yön değiştiren, fırıldak. Mecazi anlam olarak düzenbaz, konuma göre istikamet çizen, hilebaz, üçkâğıtçı, güven vermeyen, olduğu yerde istikrarsız olan, her an yanındakini satabilen, kişilik bozukluğu,  bencil, kılıktan, kılığa giren, şahsiyet.

 Ne gariptir, her devirde bu tip canlılar türemiş ve toplumun ahengini bozmuştur, çok mülayim, mütevazı, beyefendi gözüken, bulunduğu konuma göre şekil ve renk değiştiren dalkavuklar.

Bunlar asla huylarından vaz geçmez, her hareketin sonunda mutlaka bildiklerini okurlar.

Asla kafalarında oluşturdukları fıtrattan vaz geçmezler ‘’ Dere kenarında karşıya geçmeye bekleyen akrep, birisi gelse de beni geçirse diye düşünürken, kurbağayı görür, kurbağa kardeş beni karşıya geçirir misin, sen beni sokarsın, yok söz veriyorum sokmam, ikna eder sırtına biner, ortayı geçerler, tam kıyıya yaklaştıklarında kurbağa ensesinde bir sıcaklık hisseder, yine yapacağını yaptın, beni soktun, kusura bakma kurbağa kardeş bu benim huyum’’

Karakteri ve zihniyeti bozuk kişiliksiz, velhasıl asalak olarak geçinen kimseler, her toplumda olduğu gibi bu mizaçlarını asla değiştirmezler, onların hayat felsefesi budur.

Yaptıkları her hadisede kendilerini daima haklı görürler, ahlaki ölçüleri, utanma, ar, edep duyguları yoktur, her hadisenin sonunda elde edecekleri kazancı düşünürler, kafalarında oluşturdukları fikirlerin yanlış olsa dahi kati surette, ısrarla savunurlar. Dünü unuturlar, daima günü kurtarmanın telaşındadırlar. Günümüzde ne gariptir siyasi yelpazede cereyan etmektedir, ahlaki ölçüleri, insani duygu ve düşünceleri ellerinin tersi ile iterek sadece ve sadece kendi arzu ve istekleri doğrultusunda yol belirleyerek bulundukları toplumun üzerine basarak hedefe ilerlerler.

Dün onların seçilmesi için kıyası destekleyen, her yerde boy gösteren kitleye bir anda sırtlarını dönüverirler, vefa, hatır, gönül yoktur, sadece ve sadece ben duygusu hakimdir. Yola çıkılan ile, yolda buldukların asla bir biri ile bağdaşmaz, birisi inanarak, diğeri menfaatini düşünerek kervana katılır, şuuru olmayanların davası olmaz, işkembelerine girecek nevaleye bakarlar.

Bu tip insanların ideolojisi, teşkilatı, partisi yoktur, onlar için her yol mubahtır, yeter ki hedefe ulaşılsın, öyle veya böyle. İşgal ettikleri makamları kendi ihtiraz ve menfaatleri doğrultusunda kullanarak istedikleri hedefe varıldığında yön değiştirip başka denizlere yelken açarlar, mesele basamaklardan emniyetli bir biçimde yukarı çıkmak, aşağı inme kaygıları yok.

Siyasi tarihimizde ne garip bu tipler haddinden fazla, hani derler ya ‘’ adamın olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler.’’ 1980 sonrası malum ihtilal öncesi faaliyet gösteren tüm siyasi partiler kapatıldı, bir çoğu tutuklandı, en çok baskı gören ülkücü hareket oldu.

Daha sonraları suçsuzlukları anlaşılarak beraat edildi, etiket edinmiş bir takım güruh başka siyasi oluşumlara yelken açtı, makam ve mevki sahibi oldular, bunlar üzerinden de oy devşirildi.

Daha sonra yasakların kalkması ile bazı kişiler savundukları saflarda yeniden yerlerini aldı, ancak makam ve mevki işgal edenler bir daha geri dönmedi, oysa üzerlerindeki elbiseler geçmiş, makamlar ise yeni oluşumlardan, tezatlık oluşturmasına rağmen yıllarca o elbiseleri çıkartmadılar.

 İş bitince, miatları dolunca tekrar gündemde kalmak için geçiş arayışlarına girdiler, ancak testi bir kez çatlamış su kaçırıyor asla yapışması mümkün olmuyor, yani güneş balçıkla sıvanmıyor.

Samimi ve ihlaslı olanlar edilen teklifleri ellerinin tersi ile iterek savundukları fikrin hamisi olmaya devam ettiler, çünkü öyle inanmışlardı ve o geçmişte hayalini kurdukları başkalarının hayalperest dedikleri fikirler gerçekleşti.

Bazılarının kıblemiz diye savundukları yıkılmaz gözü ile bakılan demir perde çöktü, içerisinden Matruşka gibi devletler birbir bağımsızlığını ilan etti, güneş mazlumların üzerine doğdu, buzlar eridi hasret bitti.

Önünü göremeyen, yakınında çınlayan sesleri duyamayan, günü kurtarma telaşı içerisinde o daldan, bu dala konan sadece ve sadece ceplerinin hesabını yapan güruh rüzgarın yönüne göre dönmekte, bunlar sıcak hava girişinde dönen fırıldaklar lodos, poyraz, fön gibi rüzgar çeşitlerinde hayat bulurlar, soğuk hava rüzgarlarından hoşlanmazlar, zira adı üstünde soğuk, üşütüyor, oysa sıcak eğlenceli mangırlı, bol bereketli her yer yeşil dolayısı ile daha cazip geliyor, Hani bir zamanlar arı kovanına bal yapanlar gibi.

 İnsan dili ile doğruları, kalbi ile güzellikleri, bedeni ile ahlaki ölçüleri taşımalı ki toplum içerisinde emin şahsiyet olarak anılsın, daima değişen, bulunduğu konuma göre dil, şekil, hal ve hareket değiştiren kimseler sevilen, sayılan itibar gören muhteremler değildir. Liyakatin var olduğu yer gül bahçesidir, dikeni olsa dahi katlanılır.

‘’ Edep aklın tercümanıdır. İnsan edebi kadar akıllı, aklı kadar şerefli, şerefi kadar kıymetlidir.’’ (Şems-i Tebrizi)

                                    ALLAH’A EMANET OLUN

                                                                                            Namık GEDİK