‘’Eğitim; ilim ile ameli buluşturan, ahlakı güzelleştiren ve kalbi arındıran temel bir süreçtir.’’ (İmamı Gazali)
Kişinin davranışlarının zaman dilimi sürecinde değişerek cereyan etmesi, toplum içerisinde uyum sağlamak, adapte olma, arzu edilen seviyeye gelmek, hayat standartını yakalamak.
Her insanın ömrü boyunca ders alacağı, öğreneceği müesseseler vardır; 1- aile, 2- okul, 3- çevre, bu üç evre insanoğlunu etkileyen, geleceğini şekillendiren, sonuç itibarı ile insan hayatına şekil veren unsurlardır.
İnsanoğlu değişik karakteristik özellikleri benliğinde barındırır, farklı jenerasyonlar çıkabilir, ancak genel manada bulunduğu toplumun kural, kaide ve töresine uymak mecburiyetindedir, zira ters düşenin o çerçeve içerinde hayat sürdürmesi söz konusu dahi olmaz. İnsanın ilk öğretmeni elbette ki aile yani annedir, bu tüm toplumlarda aynıdır, değişiklik göstermesi, arada ki oluşan farklılık sadece mensup olduğu topluluğun veya milletin onlara has gelenek, görenek ve hasletleridir, insani temel kavramlar aşağı yukarı bir birinin paralelidir. Temel eğitim önce ailede, belli bir seviyeye geldiğinde okul başlar geniş yelpazede kültürü gelişir, daha sonra ki evrede eğitimin sonu, meslek edinme yoludur.
Eğitim gelişirken ahlaki kavramlar eklenir artık şekillendirme, ayrıştırma başlar, karakter oturmuştur, her türlü konuda kendi kararlarını verebilme kabiliyetine ulaşmış olur. Aileden aldığı eğitim şayet kaliteli olursa sonradan alacağı her eğitim hayat boyunca daha önemli mevkilere getirecek sözü dinlenilir, saygı duyulan, aranan şahsiyet olarak zaman içerisindeki yerini garantileyecektir.
İnsanoğlu canlılar içerisinde eşrefi mahlûkat olarak tarif edilir, fakat bu tüm insanlar için geçerli değildir, aykırı davranışlar bulunanlar çevrede elbette ki sevilmeyen olarak tasvirlenir.
Bu tarifi insan vücuduna giren virüs gibi düşünelim, kimisi iyi huyludur, bir diğeri alışkanlık haline getirmiş hatalı olduğunu bilerek her şeyden şikayet eder, kendini haklı çıkartmaya gayret eder.
Eğitim sadece belli bir kurum veya çevrede olmaz belli bir yaştan sonra sokak kültürü ilave olur, bu kısımda devreye okul ve diğer kurum ve kuruluşlar devamlı surette yanlışları düzeltecek veya gerekli ikaz yapacaktır, onun aklı ile hareket ederse aranan değil dışlanan insanlar çerçevesinde her türlü alavere dalavere işlerle uğraşan toplumun sinir uçlarına dokunup devamlı husumet çıkartan olur çıkar.
Büyükler gördükleri yanlışı düzeltmek mecburiyetindedir, bunu yaparken kırarak, dökerek asabiyetle olursa zıtlaşmalar hasıl olacak önü alınamayan sorunlar yaşanır hale gelecektir.
Eğitimi veren kurum, kuruluş ve şahıslar ilk önce yeterli donanıma haiz olmaları şarttır, yoksa gerekli düzenlemeler yapılarak önce onlar, sonra yeni nesil yetiştirilmeli, bilgisiz, konuya uzak hakim olmayanlara liyakat verilmemelidir.
Güncel olarak hali hazırda fitili çekilmiş el bombası gibi patlamaya hazır bir sürü asabi, kendi ile barışık olmayan şahıslar mevcut, bunların azami ölçüye çekilmesi anacak profesyonel işi bilenlerle yara kapanır, acemiyle, işi bilmeyenle şiddetin dozu artarak devam eder. 80 öncesi malum ülkemizde sokak terörü estirildi, suçlu, suçsuz ayrım yapılmadan insanlar hayattan koparıldı, o günleri akıl süzgecimizden geçirelim öğretmen, polis, asker taraf, yeri geldiğinde bir kaşık suda bir birlerini boğacaklar, bu gerginlik alt tabakada barut fıçısı gibi bekleyen gençliğe sirayet ettirilir ve önüne geçilemeyen anarşik olaylar meydana gelir.
Eğitimciler üzerlerine düşeni tam manası ile ifa etseler, kışkırtıcılık yapmasalar, bölen değil birleştiren rolü alsalar sorun kökten çözülür. Tarih hocamız çok mülayim, bilgili, konusunda uzman bir eğitimci idi, ancak yumuşak olmasından istifade eden güruh sınav zamanı yaptırtmama eğilimine evrilerek sabote ediyorlardı, bir gün bizlere sınav olacağını ancak yer değişikliği yapacağını iletti, hocam önce bizlerin yerlerini değiştirin, sonra onları dedik, evet sınav zamanı önce bizleri, sonra karşı tarafa geldi ancak dirençle karşılaştı, alay edenler gülenler, haydi gelde kaldır diyenler fakat beklenmedik bir hareket oldu katmerli bir Osmanlı Tokatı geldi, feleği şaştı, arkadaşları ayaklanacak oldu, ikazlar üzerine herkes yerine oturdu, sınav yapıldı.
Şu yaşanılan geçmişin hadisesi kimin okumaya, kiminin haylazlık yapmaya geldiğinin örneğidir.
Bu tip olaylar haddinden fazla, anlatmak istediğim şayet eğitimci düzgün öğretir, kar ve zararın nerden geleceği öğretilirse, kadim kültürümüz anlatılır işlenirse düzgün insan profili ortaya çıkar.
Yeter ki benden olsun, liyakatli, liyakatsiz bakılmaksızın yeterli olmayan kimselerin makam ve mevki kapmaları ülkenin kültür seviyesini aşağı çeker.
Çevre bilincinin yerleşmediği bir gençten doğru hareket beklemek eşyanın tabiatına tamamen zıttır. Zamanımızda genele baktığımızda yaşlısından gencine tümünün elinde bir telefon, herkes bir köşede sosyalleşme yok, bu nesil yarın nasıl bir meslekle insanlara hizmet verecek, varın siz düşünün.
Ülkemizin iyi bir geleceğe haiz olması için yediden yetmişe el birliği ile kendimizi sorgulayarak hatalarımızı görecek düzeltmeye çaba sarf edeceğiz ki genç nesil örnek alsın, kavgadan, asabi davranışlardan uzak yaşasın, her atılan adımda ülke menfaati düşünülsün, geçmişten örnek alsınlar. Eğitimsiz bir nesil günlük yaşayan kelebek gibidir, çağın gerisinde zamanla yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalır.
‘’ Eğitimdir ki, bir milleti ya özgür, bağımsız, şanlı, yüksek bir topluluk halinde yaşatır, yada esalet ve sefalete terk eder.’’ (M.K.Atatürk)
ALLAH’A EMANET OLUN
Namık GEDİK
