Herkes konuşur, herkes hüküm verir, herkes din tellallığı yapar. Kur’an der, sünnet der; ama söz konusu ŞERİAT olunca yüzler solar, sesler kısılır. Çünkü mesele din değil; alışkanlıkların, menfaatin ve konforun korunmasıdır.

Müslümanım der, Kur’an okur; fakat Kur’an’ı anlamaktan kaçar. Türkçe mealini okumaz, çünkü bilir: Hakikatle yüzleşirse, asırlardır kutsallaştırdığı töre Müslümanlığı yerle bir olacaktır. Allah’ın indirdiği din ile toplumun ürettiği din arasındaki uçurum açığa çıkacaktır.

Allah Allah, Allahu Ekber diye bağırır; ama Allah’ın hükmünden korkar.
“Lâ ilâhe illallah” der; fakat bu kelimenin siyasî, ahlâkî ve hukuki sonuçlarını reddeder. O kelime yalnızca dilde kalsın ister; hayata hükmetmesin, düzen bozmasın ister.

İslam sancağında “Lâ ilâhe illallah” yazısını görmeye tahammül edemez. Çünkü o sancak, laik düzenin gölgesinde edinilmiş sahte güveni sarsar. O sancak, menfaatini tehdit eder.
Zira bilir ki İslam, yalnızca cami köşelerine hapsedilecek bir ritüeller bütünü değil; hayata hükmeden bir sistemdir.

Kur’an çok açık konuşur:

“Kim Allah’ın indirdiğiyle hükmetmezse işte onlar kâfirlerin ta kendileridir.” (Maide, 44)

Ama bu ayet okunur; üzerinde düşünülmez. Çünkü düşünülürse bedel vardır. Bedel ise töreye, sisteme, statükoya ters düşmektir.

Gazâlî’nin dediği gibi:

“Din, hevâya tâbi olursa hakikat olmaktan çıkar.”

Bugünün Müslümanı tam da bunu yapar: Hevasına uygun olanı din sayar, zor geleni ya inkâr eder ya da laikliğe sığınarak susturur.

Mehmet Âkif’in çığlığı hâlâ kulaklarda olmalıydı:

“İnmemiştir hele Kur’an bunu hakkıyla bilin / Ne mezarlıkta okunmak ne de fal bakmak için.”

Ama Kur’an, hayata indiğinde rahatsız eder. O yüzden tercih edilir olan; Kur’an’ı okuyup etkisiz hâle getirmek, şeriatı ise korku nesnesi gibi sunmaktır.

İbn Teymiyye’nin sözü bugün daha da berraktır:

“Allah’ın şeriatından kaçan, mutlaka başka birinin hükmüne sığınır.”

Hasılı:
Bu topraklarda insanlar dinden değil, dinin ciddiyetinden korkuyor.
İmandan değil, imanın bedelinden ürküyor.
Müslüman görünmek kolaydır; zor olan Müslüman kalabilmektir.
( pist nerdesiniz nurcular, ha siz sessizce kimseye karışmadan Risale- i Nur okuyorsunuz ….
Ya siz tarikatçılar , he siz milletin eline ip verip Tevbe istiğfar getirtiyorsunuz…
Ya siz Siyasal İslamcılar , he siz Ergenokoncu , milliyetçi kardeşlerinizle Perinçek abinin arkasında kaza namazı kılıyorsunuz…
Ya siz camii cemaati…he siz daha 3. zamussureyi ezberlemekle meşgulsunuz. valla iyi olur en az 4 zamus süre şart, temcit pilavı gibi her rekatta devamlı ezberledigin yarım yamalak iki sureyi okumak müslümanim diyene ayıp valla….)