İnsan yaratılırken elbette bir gaye ile halk edilmiş, bu gayenin gerçekleşmesi için, bir yol güzegah belirlenmiş, bu güzergahın güvenli, doğru istikamette olması için yaratıcı kurallar ve kaideler koymuş, kaide ve kurallara uyanlara ve uymayanlara sonunda mükafat verilmiştir, cennet ve cehennem.

Hani insanı iyi ve kötü hatırlanır ya anılarınla, ya da kötü intiba ile. Mesele idrak etmekten geçer.
Allah insanı diğer canlılardan farklı yaratmış, düşünme, akıl, izan, zeka vermiştir ve tüm alemi onun önüne sermiştir, eşrefi mahlukat denmiş, fakat dünya hayatını yaratılış gayesini anlayamayanlar günlük yaşamayı, gelecek kaygısını, yarın hesap vereceğini unutur, rehavete kapılır.
Sunulan nimetleri har vurup, harman savurur istek ve dilekleri yerine gelmeyince hırçınlaşır, saldırgan olur, bu milletler arasındaki mücadeleye aksederse, dünya içinden çıkılmaz yer olur. İnsan hakları, kişilik hakları, demokrasi sözde kalır. Fert menfaatleri çoğalınca milletlere, o da devletler arası mücadeleye, kargaşa ve savaşlara sebep olur.
Gurur ve kibir nefsin dışa ( ene) aksetmesidir. İnsanı öyle bir hale sokar ki normal düşüncelerle yapamadığını yaptırtır.
Aile ve toplum içerisinde sıkıntılara, bunalımlara sürükler, aykırı hareketlerle dengeyi bozar, ahlaki ölçülerden uzaklaşır, istedikçe ister, doyumsuzdur.
Kendini başka yerlerde arama, olduğundan daha büyük görme, etrafına tepeden bakma duygusu aslında yalnızlığa iter, fakat zayıf karakter, yanlış istikamet hazin sonu hazırlar.
Bu bir nevi bağımlılık halini alır, ta ki izbe bir yerde nihayet bulana kadar.
Toplumun değer yargıları değişir saygı, sevgi, kural, kaide ortadan kalkar hep ben, ben olur, bencillik hortlar.
Büyük, küçük, yaşlı kavramları yok olur, ne tanınır, nede bilinir. Kozmopolit bir kitle ortaya çıkar. Bunun önlenmesi bertaraf edilmesi ancak aile içi ve okullarda ve camilerdeki eğitimlerle düzeltilebilir.
Pazardaki, çarşıdaki esnaf hakkaniyet ölçülerine riayet ederse ala, olması gerekenden fazla isterse ve fahiş artırımlar yaparsa, sadece dünyalığını kazanır, işte o vakit yaratılış gayesinden uzaklaşır nefsi arzularına hizmet eder.
Bugün sadece ve sadece kendi hırs ve menfaatlerini düşünenler yarın bu hırs ve menfaatlerden elde ettikleri kazanımları harcayacak, belki de kullanacak bir vatan bulamazlar.
Nasıl alışveriş yaparken hesap yapıyor, fazla vermeyelim düşüncesinde oluyorsak, bugün ki kazanımlar ya sevap olarak, ya da günah olarak elbette önümüze gelecek bu kaçınılmaz.
Hırs ve tamah nefsin arzu ve isteklerinin insan hareketlerindeki hayata yansımasıdır.
Var oluşunu, bahşedilişi unutup dünyanın sahibi gibi davranmak, değişiklikler yapmak, sanki yaratıcıymış gibi, daha, daha yükseğe çıkmak, tatmin olmamak vücuttaki takati bitirir ve sonunda hayattan zevk alamaz hale gelir.
Nihayetinde nereden geldiğini, bir sahibinin olduğunu unutur. Tarihin derinliklerine baktığımız vakit ahlakın ve saygının ne derecede olduğunu görme imkanımız olacaktır, Cuma namazına müteakip esnaf dükkanının kapısını açık bırakıp camiye giderdi, hane kapıları açık olurdu, ne vakit insan olduğumuzu unuttuk o vakit kilit icat oldu.
ABD de bir zengin hayatta her şeyi dener hiçbir şeyden zevk alamaz, nefsi doymaz, nihayetinde bir gün uçağına biner gökyüzüne yükselir sonra zirve noktadan aşağı tepe takla yere çakılır, yani intihar eder.
İnançsızlığın ürünüdür, şayet kadere iman etmiş olsaydı bunu yaşamazdı.
İnsanın yaşam gücünü yok ediyor, artık hayatın bir anlamı kalmadı algısı yaratılıyor. Toplumun her kesimi bir birinden sorumludur, aksi kaos yaratır ‘’ Harun reşit Behlül Dana,yı huzura çağırtır ‘ halkın büyük bölümü esnaftan şikayetçi seni vazifelendirdim kontrol et der, Behlül Dana esnafı dolaşır gördüğü lüzum üzere nasihatte bulunur, esnaf perişan olduğunu iddia ederek Harun Reşit, in huzuruna çıkar, Behlül Dana, yı şikayet ederler, ona ne bizim ticaretimizden, yarın hesabı verecek olan biziz, her koyun kendi bacağından asılır’’ derler.
Harun Reşit Behlül Dana, yı huzura çağırır vaziyeti anlatır, Behlül saraydan ayrılır kasaba gider koyun butları alır, sokakların başlarına, yükseksek yerlere asar, esnaf bu manyak, kafayı yemiş der, ancak bir hafta sonra esnaf saraya çıkar, Emir ül mümin her taraf leş kokuyor derler, şikayet çi olur, Behlül huzura gelir, emir sorar bu hal nicedir?
Bunlar ne demişti ‘’ her koyun kendi bacağından asılır, bende astım onlara ne?’’ Kötünün sadece kendine değil çevreye de zarar verdiğinin fiili ispatıdır.
Esnaf bundan ders alır ve Behlül Dana, nın nasihatlerine kulak verirler.
Biz niçin yaratıldığımızı, vazifemizin ne olduğunu bile bilirsek o vakit dünya nimetlerinin gelip geçici olduğunu anlarız, fakat bunu idrak etmek için evvela nefsi arzularımıza gem vurmamız şart, sonra yaratılış gayemizi anlamamız, öğrenmemiz gerek. Kullandığımız dil, düşünceler, niyetler ahlaki ölçüleri aşarsa sıkıntı büyüktür. Toplumun tüm kesimlerinin bu şekilde bir davranış sergilediğini düşünürsek ortada ne vatan, nede namus, ahlak kalır fertler bir birini kandırma durumuna düşer.
Milletleri ayakta tutan gelenek, görenek, inanç, ahlak ve bu istikamette hayat tarzıdır.
Kural ve kaidelerin olmadığı gelişi güzel yaşayan toplumlarda insanlık dışı olaylar cereyan eder, herkes bir birini boğazlar. Milletler arası münasebetlerde her ne kadar insan haklarından bahsedilse de yazılanlar çizilenler kağıt üzerinde kalıyor.
Ortadoğu bataklığı, Afganistan, Ukrayna, Rusya dün medeni batının göbeğinde insanlar işkenceye, zulme maruz kalırken kendilerini demokrasi havarisi görenler sus pus oluyor.
Hümanizm ve sosyalizmden bahsedenler kendi menfaatleri söz konusu olduğu vakit söyledikleri sadece sözde kalıyor, fiiliyata gelince maalesef unutuyorlar. Ülkemizde nefsi arzularla hareket edenler, hedeflerine ulaşmak için önüne kim gelirse onu devirerek hayallerinin gerçekleşmesini sağlamaya çalışıyorlar.
Ulaşılamayan yerleri kötü ilan ediyor, hatta isyan ederek yakıyor, yıkıyor, ne toplumu nede hakkı, hukuku düşünüyor. Bu gün yaratılış gayesine uygun hayat sürsek sadece ve sadece iman ve itikatta yarışılır, hizmet hakka olur, insan faydalanır fakat insandaki ihtiras nefsi arzular bunu önler, yani şeytani düşünceler hakim olur. Dünya tarihine baktığımız vakit aslında hak ile batılın savaşı, mücadelesi göze çarpmaktadır. Kendini ilah ilan edenler mensubu olduğu ahaliyi kul, köle etmişler, yaradan, ı unutmuşlardır.
İnsanlık bu mücadele ile karşıdakinin haklarını çiğnerken kendini bataklığa götürdüğünün farkında dahi değildir, zenginin, fakirin, hükmedenlerin aynı toprağa gireceğini akıl edemezler.
Edep ve hayayı unutanlar sonun geldiğinde eyvah derler, ancak iş işten geçmiştir.
Makamlar, mevkiler, üzerimizdeki etiketler hepsi geçicidir, mesele kırmadan, dökmeden saygı ve sevgi çerçevesinde hayat sürmek bahşedilen hayat tarzıdır.
Görebilmek, duyabilmek ve hissedebilmek, insan için idrakin en önemli unsurlarıdır, işte bunu anlamak için ‘’ VATAN SEVGİSİ İMANDANDIR’’ sözünü düstur eden hak yolunda ölürsem şehidim, bu insanlık alemin de, ALLAH katında en yüce makamdır, anlamak bunu şiar edinmek, bu istikamette yürümek, cem olmak sonucu vatan olmak, insanlığa hizmet etmektir.
Fertler aileyi, ailelerde milleti oluşturur, ahlaki ölçü ve kurallar oluşur.
İtikadımız ‘’ ÖNCE ÜLKEM, SONRA PARTİM VE BEN’’ dir, maksadımız ALLAH rızasını kazanmak, zalime yavuz, mazluma yunus olmaktır. Ferdi toplum dışında tutmak, bitkiyi topraktan ayırmak gibidir.
“Kim bir kavme benzerse, o da onlardandır.” (Ebû Dâvûd, Libâs, 4.)
ALLAH’A EMANET OLUN-Namık Gedik