‘’Hayallerine giden yolda hem vahalar hem de çöller olacaktır. Her iki durumda da durma.’’ (Paulo Coelho)
Büyük ülkülerin gerçekleşmesi önce hayal kurmakla, daha sonra hafızalarda diri tutmakla ve o yolda mücadele etmekle, gerçeğe dönüşür, sonra hayal olmaktan çıkar. Yeter ki hayal edilen hedefin temeli ve geçmişi olsun, küllerinden daha güçlü doğar, hiç bir kuvvet yıkamaz.
Yıllarca içimiz kan ağlayarak feryatlar ettik, gözyaşı döktük, mevlitler okutuldu, mitingler, yürüyüşler tertip edildi, şükür o mücadele yeşerdi, kök saldı, bir zamanlar bağımsız olamaz diyenler, daha sonra hiç bir kötü söz söylememiş gibi ziyarete koşa, koşa gittiler, içlerinde hainler, davası olmayan, makam işgal edenler ‘’ 1990 Azerbaycan’ın bağımsızlık ateşinin yakması birilerinde rahatsızlık yarattı ‘’ onlar şii İran’a gitsinler,’’ diyen zevatlar ne gariptir bu ülkenin başına geçtiler.
Esir Türk illerinin bağımsızlık ateşinin harlaması bir kesimi sevince, diğer kesimi ise yasa boğdu, çünkü çok güvendikleri demir perde yırtılmış, insanlar hürriyete koşmuş, Türk milletinin birlik olma yolu açılmıştır. Cumhuriyetin kuruluşunda
Başbuğ Atatürk; ‘’ Sovyet idaresi altında yaşayan dili ve inancı bir kardeş halkların avuçlarından kaçabileceğini, Türkiye’nin o gün geldiğinde ne yapacağını bilmesi ve manevi köprülerini sağlam tutarak buna hazırlanması gerektiğini belirtmiştir.
’’(29 ekim 1933) Her daim söylediğim gibi tarih bugün cereyan eden olayların ip uçlarının ayak seslerini bir asır öncesi vermiş, fakat garip olan ülkeyi idare ve sevk edenlerin duyarsız, sağır ve kör olmaları büyük bir boşluk yaratmış, az bir kesim inatla savunmuş ve onlara da hayalperest yaftası vurularak hücrelerde işkencelere maruz bırakılmıştılar.
Bunun en bariz örneği 3 Mayıs 1944 olaylarıdır. Yıllarca demirperde ülkelerinin propagandası yapıldı, paneller, toplantılar, mitingler düzenlendi, kurulan STK lar da yanlı siyaset yapıldı, siyasi cenahta ‘’ortanın solu’’ naraları atıldı, ‘’ Bağımsız Türkiye’’ ‘’enternasyonel marşı okundu’’ Orak çekiçli bayraklar dalgalandı.
Gaye neydi ülkenin Sovyetler’in veya Çin’in güdümünde bir ülke olması ve kısmi olarakta başardılar, Türklüğe ve Türkçülüğe karşı şiddet içeren eylemlerde bulundular, savunanları basın yayın yoluyla hedef göstererek şehit ettirttiler, sadece ve sadece suçları Türk milleti ve değerlerini savunmak.
O şiddetli zamanlarda bizlere hayalperest diyerek gülerlerdi, oysa bugün o gülenleri dünü unutmuşlar, utanmadan bağımsızlığını ilan eden Türk devletlerine koşmaktalar. Bu davayı Türk olan her kesimin savunması gerektiği inancındayız, savunanları da hiç bir vakit irdelemedik.
Türklüğü ve Türkçülüğü Savunanları mahkeme koridorlarına mahkum ettiler, tabutluklarda işkencelere maruz bırakıldılar, 1980 ihtilalinde binlerce masum ülkücüyü yargıladılar ve bazılarını suçsuz yere idam ettiler, şerefli elbisenin şerefsiz mahlukları bir devrin yiğitlerini suçları sadece Türk milliyetçiliğini savunduğu için cezalandırmaya kalktılar, ey o günün kudreti elinde bulunduran Türk ve Türkçülük düşmanları engelleyebildiniz mi?
Basınıyla, yayınlarıyla güçlü bir kitle dört bir koldan saldırdılar. Şimdi hiç bir hadise vukuu bulmamış gibi sahiplenmek ne derece inandırıcıdır, dünü yalan olanın bugünü doğru olsa ne yazar, tarih geçmişi kaydeder ve zaman içerisinde önünüze koyar.
Dava artık sınırları aştı hedefe vardı mı hayır, henüz daha nihayete ermedi, Macaristan’da bir yiğit Andras Biro doğruyu buldu ve iki yılda bir ağustos ayında Turan kurultayı düzenliyor, üzüntümüz ilgi ve alakası olmayanların katılım sağlaması, orada bulunacakların dün hiç bir kimsenin savunmaya cesaret edemediği bir devirde ölümü göze alıp yükü sırtlanan Ülkücülerin olması gerek.
Birinci Karabağ savaşında bir helikopter dahi veremeyenlerin, ihtilal yapmaya kalkanların yeri değil, bugün savunsalar dahi samimi değiller, konjüktür onu gerektirdiği için resim karesinde yerlerini alıyorlar.
Davaya neferlik edenlerin elbette bu tip organizasyonlarda yer almaları en tabii haklarıdır. İçimizde bizdenmiş gibi gözüküp hareket edenlerin samimiyetleri hal ve hareketlerinden gayet net gözükmektedir. Güya dava adamı imişler yüksek perdeden ahkam kesiyorlar, dün mücadele cephesinde varmıydınız?
İşkence gördünüz mü?
Savunucu olduğunuz için iş alımlarına veto yediniz mi?
Askerde arkanızdan sakıncalıdır belgesi geldi mi?
Sayacak çok şey var, anlatmak istediğimiz sütü kaynatan kotarsın içsin arta kalırsa buyursunlar geride ahkam kesenlerde içsin ama haklıya hakkını teslim edelim.
Bu kurultaya elbette her kesim katılsın sahiplenilsin ancak çilesini çekenlere de hakları teslim edilsin. Kurultay devam etsin fakat organizasyonu TDT düzenlesin onların asli vazifeleridir, yani artık Türk devletleri birlikte geçmişi bugünle buluşturarak varlığımızı tesis etsinler, yarınlara aktarılsın. Ateş yakıldı mesele ısısından, ışığından tüm cihan istifade etsin, resmileşsin.
‘’ Yırtıcılar az yaşar, uzun sürmez doğanlık, bir ışığın ardında gizlidir bir karanlık.’’ (H.N.Atsız)
ALLAH’A EMANET OLUN
Namık GEDİK
