İyi insan kimdir?

İyi insanın özellikleri nelerdir?

Geçenlerde öğrencilerime bu soruları sormuştum. Yalan söylememek, başkasının arkasından iş çevirmemek, sırada kaynak yapmamak, sınavda kopya çekmemek, başkasının sözünü kesmemek gibi cevaplarıverdiler.

İyi insanın özellikleri kişiden kişiye değişmez; iyilik tanımı nesneldir. İyilik, her toplumda kabul gören evrensel değerler bütünüdür.

Adana’da iyi olarak kabul edilen bir davranış, İstanbul’da da geçerlidir. Hatta dünyanın öbür ucunda da geçerlidir.

Kişi başkasına zarar vermiyorsa, haksızlık yapmıyorsa, yalan söylemiyorsa, kişiye göre davranmıyorsa iyidir.

İslam dini de iyi insanı,“Elinden dilinden emin olunan kişi “olarak tanımlar.

Eliyle başkasına zarar vermeyen, diliyle kalp kırmayan kişi iyidir.

Kimse kendine kötülük yapılmasını istemez. Kendisine yapılmasını istemediği hiçbir davranışı başkasına yapmayan kişi iyidir.

Konuyu biraz daha açacak olursak; çocuğumuza, akrabalarımıza, arkadaşlarımıza kısaca sevdiklerimize yapılmasını istemediğimiz her türlü olumsuzluğu, başkalarına da yapmamaktır.

Oyun oynarken başka çocukların oyuncağını izinsiz almamayı öğrenen çocuk, büyüdüğünde de izinsiz hiçbir şeye elini uzatmaz.

Okulda sıra arkadaşıyla iyi geçinen, yardımlaşan, elindekini paylaşan öğrenci büyüdüğünde de benzer davranışları sergiler.

Toplumun temel taşı ailedir. Ailede ekilen tohumlar, yetişkinlikte filizlenir.

Atalarımız “Görgülü kuşlar gördüğünü işler, görgüsüz kuşlar ne görsün ki ne işler.” derler.

Aile olmak, sorumluluk sahibi olmayı gerektirir. Sorumluluk sahibi ebeveynler, yine sorumluluk sahibi bireyler yetiştirir.

Çocuk her ne kadar ailede şekillense de elbette toplumun etkisi göz ardı edilemez.

Toplumda iyilik de kötülük de bulaşıcı hastalık gibidir. Farkında olmadan etkisine girilir.

Maalesef günümüzde kötülük bulaşıcı olmaya başladı. Korkulu senaryolar her gün karşımıza çıkar oldu.

Küçücük sebeplerden büyük sonuçlar ortaya çıkabiliyor. Mesela trafikte korna çaldı diye arabayı durdurup kavgaya tutuşanlar görülür.

Bana göre iyilik yapmak kolaydır. Asıl zor olan kötülük yapmaktır.

Kötü olmak sistematik çaba gerektirir. Kendi ile barışık olmayan insanlar kötülüğü huy edinmiştir.

Kötüye kötü olduğunu kabul ettiremezsiniz. Kötülük kişiliğinin bir parçası olmuştur.

Kötü insanlar kıskançtır. Kötüler başkalarını zor durumda bırakmaktan beslenirler.

Kötülerin çevresindekilere zararı vardır. Dedikodunuzu yapar, aleyhinize olur olmadık konuşur, başkalarını da doldurur. Görüldüğü gibi kötülük efor ister.

Oysaki iyilik öylemi. Usulcacık yapı verilir. Kimselerin haberi bile olmayabilir.

İyilik iyidir. Bunca kötülüğe rağmen iyilik, iyidir.

                                                              MUAZZEZ TOĞRUL